Over een paar dagen, tijdens onze eerst ochtend, als de zon opgaat in Noord Irak kun je je eindeloos ontladen, zoveel als je wilt, op elke warme dag en in elke koele nacht... "
De extra kleurfilters liggen gepolijst in hun vakjes om de kleuring van de 'luchten en de landschappen' te verzachten en te verdiepen. De telelens is ingesteld op een lage sluitertijd, hoe langzamer, hoe liever. Ze zorgt voor portretfoto's met een 'boodschap'.En die boodschap vertelt een verhaal. Het lenzenstelsel geeft me het gevoel alsof ik een waarzegster ben, die door een glazen bol mag kijken. Er ontvouwt zich a.h.w. een ander blikveld door de speling van de kleuren en het licht dat door het glas getransformeert wordt.
Ik pak mijn camera en zoek... wacht....en dan...als de glanzende ogen van een kind, een zieke of uitgestotene door dit regenboogkleurige samenspel van lenzen en licht naar binnen kijkt, dan roept de schrijver in mij dat ik mijn adem moet inhouden alsof alles van dit samenspel afhangt. En dan, in een duizendste van seconden, is de tijd 'daar' en wordt de onomkeerbare bevriezing van het tijdsmoment, vastgelegd in de donkere binnenkamers van mijn camera. Daarna gaan de beelden van 'de glanzende ogen' beklijven in de ziel van de schrijver 'in mij' die altijd me mee reist.
Fotograferen en schrijven is een samenspel tussen mijn twee kunstenaars die met me meereizen en s'nachts me me meedromen. Ze filosoferen dan wat heel wat met elkaar af. Het is een wikken en wegen, met woorden en kleuren en gedachten. Het lijkt soms alsof er geen eind aan komt totdat ze in het hoogtepunt van hun dialoog een beslissing nemen. Het zijn kunstenaars die zich bewegen door de tijd, tussen het waar, tussen het wanneer, bij wie, bij welke strijkende lichtval, en dan plots verstillen ze samen bij die ene blik van die glanzende ogen, die ontmoeten, en die onmoet wil worden. Ogen die alles 'willen' verhullen maar 'tóch' onthullen'.....
De kunstenaar van de tijd sluist het 'verhaal van de kleuren en gedachten' door aan de kunstenaar van de Oost-Indische inkt: de schrijver, die meteen mee gaat vliegen in de bewegingen van de verhalen van de glanzende ogen en daar behoedzaam gevoelens doorheen gaan weven. En dan begint hij te schrijven 'met zijn Oost-Indische inkt, wat door geen zonlicht en in geen eeuwen kan verbleken, een verhaal te vertellen waarbij de mens aan het 'licht' komt. Het staat geschreven..
Citaat uit mijn boek:
Glans van jou ogen, ik zie je.. Kom...laten we gaan praten.
