Die bergen, waarin zij als kind is opgegroeid. Ze stond recht op de heuvel gehuld in een wit bidkleed met kleine bloemetjes. Haar ogen waren gericht op Mekka. De lentewind, die zachtjes door de dalen van de bergen waaide, streek zachtjes langs haar witte gewaad en liet het kleed zachtjes meedansen. Het was stil. Ze sloot haar ogen en begon te bidden. Hier stond een jonge vrouw vrij in de mooiste natuur, haar God te eren en te danken.
Leilaa is haar naam, ze is een gelukkige jonge vrouw want ze is getrouwd en heeft een paar gezonde kinderen en houdt veel van haar gezin. Ze is 'puur' en oprecht in haar spreken en handelen. Als zij een ruimte binnenkomt dan veranderen de sferen en deze worden mild en zacht. Ze is tevreden met haar leven, want ze heeft "alles"....en ze lacht...
Nu knielt ze en ik blijf om haar heen... mijn camera vangt wat ik graag wil vertellen...Ze vindt het goed dat ik haar fotografeer.
