een beetje bouwkunde

Vandaag wilde ik graag meer van de algemene bouwkunde in Noord Irak weten. Dat kon op 1 dag maar op bescheiden schaal, maar toch vond ik het leuk om even te bekijken. Hier in de verte, (slechte foto) dichterbij kon ik niet komen omdat ik dit slechts vanuit de rijdende auto kon maken, staat een dam die slechts een jaar in werking is geweest. De dam is gescheurd en een ramp is nog net voorkomen. Anders had het hele gebied, ook waar ik nu sta te fotograferen, onder water gestaan. Het is een miljoenenproject, maar het werkt niet en het is daarna buiten werking gezet. Oorzaak scheuren in het bouwwerk.

Dit is de voorkant van een sporthal, welke vandaag officieel geopend is. We zijn uitgenodigd omdat we enkele mensen kennen die aan dit project hebben meegewerkt. Ze zijn trots op het eindresultaat. Ik heb het positief en kritisch bekeken toen er naar mijn mening werd gevraagd. Het moet een goede uitwisseling zijn tussen 2 werelden dus heb ik mijn visie toegelicht. Vwb de brandveiligheid, de haspels, de vluchtdeuren (draaien naar binnen i.p.v. naar buiten), e.d. was er veel '"anders" dan bij ons. De bouw van dit  project heeft nog geen 14 maanden geduurd. Ze bouwen hier op een hele harde ondergrond die bestaat uit steenmassa. Ze waren positief over de antwoorden.

Hier zie je de binnenkant van één van de sporthallen. Er zijn wel sprinklers aanwezig, maar ook tralies aan de buitenkant van de ramen. Er word veel gestolen in deze regio. Veel huizen zijn van kop tot teen onder de tralies gezet. Ik heb uitgelegd dat dit een probleem kan zijn als er brand uit breekt.i.v.m. vluchtwegen etc. Het werd positief opgenomen.

Zwembad is nog in aanbouw, de foto is vanachter de tralies genomen.

De buitenkant van het sportcomplex. Zoals je ziet naast de begraafplaats.

Overal waar je rijdt, ook in de hele arme buurten, kun je zien dat er flink wordt bijgebouwd. Van laagbouw naar hoogbouw, waar je ook kijkt

De stad groeit lettelijk en figuurlijk uit zijn voegen.

Even een kijkje genomen hoe er gemetseld wordt. De verticale voegen worden amper van specie voorzien. De fundering is niet altijd aanwezig en al helemaal niet de 60 cm die wij gewend zijn. Ook wordt er niet altijd veel gewapend beton gebruikt, wat in dit klimaat misschien wel beter is voor de trekkracht. Na 8 uurtjes lijkt het beton droog, maar het moet eerst dagen drogen, en voor een maximale sterkte is 28 dagen nodig. Daar wordt hier niet zo mee omgegaan. Betonmolens zie je niet zoveel. Er wordt handmatig aangemaakt, soms te dun in verhouding en soms te grof, maar ook daar hebben zij natuurlijk een eigen idee over. Trilnaalden om de luchtbellenn uit het beton te halen heb ik ook nog steeds niet gezien in de afgelopen 3 weken, maar als ik er over een tijdje weer naar Irak ga, dan ga ik zeker een paar dagen langer mee met een een vakman die meerdere projecten onder zich heeft. Dan laat ik het me allemaal uitleggen, want de nieuwe in aanbouw zijnde hoge gebouwen in Suleymaya zijn toch echte mooie gebouwen en daar wil ik graag meer van weten. In veel kleine huizen heb ik al heel wat scheuren gezien in ik heb ook heel wat handigheidjes tijdens het bouwen gezien om gaten op te vullen.

 Alles blijft fascinerend om te zien hoe ze bouwen.

Het is maar hoe je er naar wilt kijken.

Vooral positief blijven meedenken en praten.

Dat schept een heel leuk gesprek en een leuke uitwisseling

Dit zijn de watervaten die op elk huis boven op het dak staan. Hier is wel gebruik gemaakt van gewapend beton (bij een ingenieur Bouwkunde), alleen constateerde ik dat er in de woning in het beton ontmenging is opgetreden. Dat is het verzakken van de grove materialen naar de onderkant. Het blijkt dat hier heel moeilijk aan specialistische vakmensen te komen is. Bij ons heeft elke bouwvakker de nodige werkervaring en diploma's behaald. In dit gedeelte van Irak ligt dat een beetje anders, ze leren Ik heb wel veel mooie huizen gezien en er wordt zeker hard gewerkt door de bevolking. De wil er er zeker, bijna iedereen zet zich er voor in. De tijd zal het zeker leren. Ik hoop dat ze een hele goede bouwontwikkeling door gaan maken, want het zijn wel echte 'bouwers'.

Het huis van een ingenieur. Overal is over nagedacht. Veel daglicht, heel veel ruimtes, lichtbronnen midden in het huis, goede bekabelingen, veilige aansluitingen etc etc. Heel erg leuk om naar te kijken. De tralies ontbreken bij dit huis.

Er zijn eigenaren waarvoor een dak te duur is. Dan wordt het op de volgende manier opgelost. Er wordt dan dik plastic gebruikt om het regenwater buiten te houden en dat wordt op de plaats gehouden met zakken gevuld met stenen. (goed alternatief)

Een lichtbron midden in het huis. Dat betekent dat het raam wat je ziet, de slaapkamer, de keuken (andere zijde) en kamer (andere zijde is) wel licht hebben, maar het uitzicht helaas niet zo ruim is. Binnen wordt vitrage gehangen en een raampje kan opengezet worden. Kookdampen van de keuken worden hierdoor ook afgevoerd naar boven.

 Afval wordt helaas nog wel eens gedumpt, naast het eigenlijke zo prachtig pure bronwater, wat Koerdistan rijk is. Neem geen het risico om in een kraakhelder meertje of riviertje te zwemmen want het zit helaas vol met ziekteverwekkers waar wij niet tegen bestand zijn. 

vaker meegemaakt onderweg...veel stof ademen.

Ik blijf het bijzonder vinden.....