koers...

 

tot over een paar weken

Gisteren was mijn laatste werkdag voordat mijn 5 weken vakantie kon gaan beginnen. Mijn Capitan gaf me goedkeuring om een paar uurtjes eerder te vertrekken en mijn collega's namen het werk al links en rechts van me over. Zo kon ik langzaam maar zeker afkoppelen om vervolgens het nieuwe avontuur in te stappen. Ze begrepen allemaal goed dat ik al met anderhalf been in de vakantie stond. Zoals gebruikelijk is er op mijn werkplek een grote solidariteit voor elkaar. Nog voordat we naar de kantine gingen, kwam mijn drukbezette collega Ycone afscheid van me nemen. Ik vond het lief dat ze ondanks haar drukke schema bij me langs kwam. "Kom goed terug he?" "Ja Ycone, dat zal ik doen" De lieve knuffel deed me goed. In de kantine zaten we maar met een paar personen. Mijn mannelijke collega Mart nam een broodje met het krantje erbij en zei dollend: "gezellig he"? Hij bedoelde dat grappig en ik dacht: "Ja eigenlijk is dat is echt gezellig"! Over een paar dagen is dat beeld weg. Hoe vertrouwd is dat alles. Will was intussen de koelkast aan het opschonen, ze keek naar de spulletjes die over de datum waren en mijn collega Alegandera kwam er bij staan en begon aan het aanrecht haar eten te bereiden. Ze praatten vrolijk verder.
Alegandera maakt altijd een heerlijk vers en gezond groentegerecht. Daar giet ze dan een donker sapje, uit een glazen potje overheen, en mixed dit tot een gerecht. Ik heb haar nog steeds niet gevraagd wat dit voor lekkers is. Maar het tafereel boeit me ieder keer weer. Als zij dat doet, is dat iets van haar. Het past precies bij haar excentrieke uitstraling, en haar mooie accent maakt dat het er allemaal nog exotischer uitziet. Bij haar krijg ik dan zo'n mediteranee gevoel. Ik zat aan tafel en nam het allemaal nog even in me op. Tijdens ons samenzijn zag ik Moon een paar keer door de lange, gele gang lopen. Moon houdt van donkere kleuren, paars en voornamelijk zwart. Haar haar is nu ook zwart, wat ze af en toe nuanceert met een andere kleur, dieprood of Cerise. Haar helderblauwe ogen vallen daardoor nog meer en mooier op. Moon bleef even doorwerken, want het is niet altijd mogelijk om tegelijk met elkaar in de kantine te gaan zitten. Ze is er altijd voor je als je erg druk bent en zet er dan nog een extra schakeltje bovenop. Daardoor heeft ze al menigeen, het werk kunnen verlichten. Nu deed ze dat voor mij.
Ik dwaalde verder af met mijn gedachten en keek naar buiten, naar de mensen die voorbij liepen, naar de lucht die mij helderder scheen dan anders.

Vóór mijn vertrek had ik nog een heerlijk gesprek met Will, dat deed me goed. Met Jetta kon ik nog even naevaleuren over haar gesprek met onze Capitan. Het was weer eens, zoals gewoonlijk, een prettig en opbouwend gesprek geweest. Ons team 'Fifteen' heeft deze Capitan nodig. Hij houdt ons op koers, we varen er allemaal ..'wel' ..bij.

Wind in de zeilen....

Toen verliet ik team Fifteen. 





Roberto, Reno, Lucienne, Yurg, Marjo, Alegandera,Ycone,Will, Mart, Jetta, Margi, Milja, Moon en Capitan...hou de sterke wind in de zeilen....vaar'wel'...en tot schrijvens....'somewhere on the road'.  
Groetjes Julie.

En zorg goed voor jezelf..