even bijwerken..

Een paar dagen ziek geweest, daarom is de blog water later bijgewerkt.
Toen we boven Irak vlogen vlak voor de landing, zag ik die beneden me ragfijne spinnewebjes van oranje lichtjes. Het waren kleine dorpjes. Even later zag ik niets meer, gewoon, geen stroom meer, alle stroom valt uit en de mensen, voor wie het mogelijk is, gebruiken dan een noodaggregator. Eenmaal op de luchthaven in Erbil, wat voor een groot gedeelte uit marmeren vloeren bestond, werden we uitvoerig gecontroleerd. Door de douane werd er een webcam rechtstreeks op je gezicht gezet en dat duurde ongeveer 5 mintuen. Dat voelde wel vreemd dat ze zo dicht op je huid gaan zitten. Met 3 man sterk zaten ze van achter een monitor je gezicht bestuderen.  Dit is voor de veiligheid. Daarna wilden we onze euro's gaan inleveren voor dinars, maar na 21.00 s'avonds is alles gesloten. We zijn met een taxi naar een Motel gegaan. In Irak hebben rijden ze over het algemeen in grote witte auto's, vooral de Toyota doet het hier heel goed. Het motel was volledig in het neonlicht gehuld, wel vermoeiend voor de ogen als je de reis erop hebt zitten zoals je ziet. Lang buiten zitten op het terrasje was er niet bij..  

Letterlijk een flitsend hotel..

Ons appartement was volledig in het babyroze geschilderd maar het zag er wel knus uit.

We kregen nog een patatje voor het slapen gaan en de hele nacht speelde er vioolmuziek (een beetje teveel van het goede) op de gang van het motel. Van de muziek heb ik maar geen copietje bijgevoegd, Midden in de nacht werden we wakker van een grote ruzie tussen het personeel. Na het ontbijtje kwam de familie van Amin ons ophalen, een warm onthaal. Onderweg moesten we stoppen omdat er een auto voor ons over de kop was geslagen. We liepen er naar toe en een vrouw werd uit de auto geholpen. Geen ambulance o.i.d., geen neksteun, nee hoppa, in een andere auto en weg naar het ziekenhuis. De omstanders waren erg behulpzaam. De auto blijft achter en is over het algemeen niet verzekerd. Er komt ook geen politie bij om uit te zoeken wie het ongeluk veroorzaakt heeft en verantwoordelijk wordt gesteld.

Ik stond er met mijn camera, voorzichtig op afstand een foto van te maken en twee meter verderop lag een grote wilde hond te ontbinden die er wellicht al een paar dagen lag in de hitte. .....ook iets wat wij niet 'dagelijks' zien en wat bij ons ook niet mag. Voor slechte magen:....gewoon niet te diep kijken.

Vervolgens werden we bij aankomst van ons tijdelijke adres, warm onthaald door de rest van de familie. Het was één groot weerzien en dat voelden enorm goed.